Tuesday, November 13, 2007

Herfst-Blues

Ik weet niet wat er mis is met mij de laatste dagen, maar ik denk dat de herfst mij een beetje parten speelt. Langs de ene kant ben ik dolgelukkig met mijn nieuwe job (ja, ik ben gelukkig als ik om 6.30 uur 's ochtends moet opstaan zodat ik om 7.30 uur kan beginnen werken, ik ben duidelijk ook een beetje gek) en ons leventje hier (veel vrienden, goede restaurants, prachtige stad,...), en langs de andere kant ben ik de laatste dagen super-emotioneel. Ik krijg tranen in mijn ogen als ik een goed boek lees, een oud ventje op straat zie of een triestig programma zie op tv. Daarstraks was ik na het werk langsgegaan bij The Container Store en ineens stond ik daar te snotteren tussen de rekken met inpakpapier en het keukengerief, en toen ik op het shuttlebusje naar huis stond te wachten, speelde De Mens op mijn iPod (bedankt trouwens, Lieselot, om de nieuwe cd mee naar SF te brengen) en kwamen er weer tranen. Geen paniek, d'er is niks ergs aan de hand, ik ben gewoon iets te emotioneel. Misschien begint het slaapgebrek (door het veranderen van zomer- naar winteruur ben ik nu elke dag om 6 uur 's ochtends wakker) door te wegen, misschien heb ik het moeilijk met al de 'holiday feeling' die ons opgedrongen wordt, ik weet het niet. Maar 't is te hopen dat het snel weer over gaat. :-(

4 Comments:

Anonymous Veerle said...

Of is er nog iets heel anders aan de hand? ;-)

9:59 PM  
Blogger Kasaka said...

Hm, dat commentaar van Veerle zet me ook aan het denken ;). Maar ik moet toegeven ook wat herfst blue-erig te zijn (zie mijn blog van maandag). Hopelijk gaat het inderdaad gauw weer over!

7:34 AM  
Anonymous Ton said...

Hoi,

Mag ik mij even voorstellen?
Ik heet Ton en woon in Zuid-Holland (Nederland)
Het lijkt mij heerlijk vertoeven daar..
Ik vind het prachtig dat ik ondanks mijn reishandicap toch de hele wereld in mijn kamer krijg, mitsssss.
Jullie het niet vervelend vinden dat ik zomaar binnenval...

Gods zegen allen en groetjes Ton..

10:52 AM  
Anonymous Anonymous said...

Dit klinkt zeer herkenbaar, maar bij mij is dat gelinkt met een bepaalde-fase-in-mijn-hormonale-cyclus waar ik al in tranen uitbarst bij scenes op tv waar bijvoorbeeld iemand een andere uitwuift. Genant :-)
Mafin, misschien is het gewoon herfstblues?
groetjes,
Annelica

12:18 PM  

Post a Comment

<< Home